به گزارش همشهریآنلاین، کریستیانو رونالدو با پرتغال نمایشی ناامیدکننده در جام جهانی داشت. خیلیها آرزو دارند حالا که مسی قهرمانی جهان را تجربه کرده، رونالدو هم تجربه کند. اما شاید با این سرمربی اسپانیایی نشود.
پرتغال در بازی اولش در جامجهانی و مقابل کنگو ۷۵ درصد مالکیت را در اختیار داشت اما امید گل این تیم زیر نیم گل بود. هیچ برنامهای برای حمله یا رساندن توپ به رونالدو وجود نداشت و مثل همیشه بار انتقاد روی دوش کاپیتان سنگینی کرد.
مبارزه با همه
کریستیانو رونالدو؛ اسطورهای است که همیشه باید خودش را ثابت کند. ١٠بازی پیاپی است که در تورنمنتهای بزرگ برای پرتغال گلی نزده. حالا همه او را مقصر میدانند، اما...
اماهای زیادی وجود دارد. او برخلاف بسیاری از اسطورهها، او هرگز نتوانسته در آرامش از جایگاه خودش لذت ببرد و همیشه مجبور بوده خودش را به طرفداران مسی و آنهایی که فوتبال را فقط در دریبل و تکنیک میبینند، ثابت کند.
رونالدو در هر مسابقه باید در چند جبهه بجنگد:
- با سرمربی که یک وقت هوس نکند با تعویض او خودی نشان بدهد و بگوید مربی پرجراتی است.
- با هواداران تیم میزبان یا حتی خودی که در ورزشگاه، مسی را تشویق و او را عصبانی میکنند. البته رونالدو با این شعارها معمولا انگیزه و از تماشاگران انتقام میگیرد.
- با داوران گمنام یا حتی معروف که خیلی دوست دارند بر سر رونالدو فریاد بکشند یا به او کارت زرد و قرمز بدهند. در حالی که با مسی مهربانترند.
- با همبازیان خودش که به جای اینکه در خدمت او و تیم باشند، میخواهند رقابت کنند. بازیکنانی نظیر برونو فرناندز، برناردو سیلوا، ژائو فلیکس و دیگران که گاهی چشم دیدن کاپیتان تیم را ندارند. مقایسه کنید با تیم ملی آرژانتین که همه برای مسی بازی میکنند و برایش جان میدهند و او را میپرستند.
- با کاپیتانها و مربیان تیمهای ملی و روزنامهنگارانی که مسی را بیشتر دوست دارند و در رایگیری برای جایزهها او را به کریستیانو ترجیح میدهند.
کلیشههای غلط
کلیشههای بسیار رایجی علیه رونالدو وجود دارد:
- تقریبا همه مردم جهان معتقدند که مسی ذاتا نابغه بوده و تلاشی نکرده است؛ در حالی که رونالدو هیچ استعدادی نداشته و فقط با تلاش به اینجا رسیده. شبیه همان کلیشههایی که میگوید تیمهای شرق اروپا قدرتی هستند و آمریکای لاتین، تکنیکی، تیمهای شرق آسیا سرعتی!
- این عوامانهترین توصیف مسی و رونالدو است. نه مسی بدون تلاش به اینجا رسیده، نه رونالدو بدون استعداد.
- مسی فضایی است ولی رونالدو روپایی هم بلد نیست. افرادی که کمتر فوتبالی هستند و سواد و آگاهی پایینتری دارند، فوتبال را در دریبل و روپایی و سرگرم کردن مخاطبان میدانند. همین تفکر عوامانه درباره علی دایی هم وجود داشت. در حالی که فوتبال فقط دریبل زدن یا روپایی زدن و توی سر توپ زدن نیست؛ مجموعهای از مهارتهای بیشمار دیگر است که اینها هم شاملش میشود.
- مسی بااخلاق است و رونالدو مغرور و خودخواه. این را حتی فغانی هم وقتی یک بار بازی تیم رونالدو را سوت زد و به او کارت داد، برای رسانههای ایرانی تعریف کرد. این باور غلطی است که درباره او وجود دارد و بسیاری از همبازیان سابقش بارها داستانهایی درباره متواضع بودن و حامی بودن او تعریف کردهاند. کارهای خیریه بسیاری هم انجام داده است که هیچیک به چشم رسانهها نمیآید. اما فقط کافی است مسی پانصد تا تکتومنی بیاندازد داخل صندوق صدقات؛ حماسهها درباره اخلاقمداری او خلق میشود.
- رونالدو برای خودش و رکوردهایش بازی میکند. برای این ادعا تصاویر ویویوهایی موجود است؛ زمانی که رونالدو پس از به ثمر رسیدن گل توسط همتیمیاش دستش را به علامت آفساید بالا برده، چون دوست داشته خودش گل بزند. در این شکی نیست که رونالدو اشتهای زیادی برای گلزنی دارد، اما او بهترین پاسور تاریخ لیگ قهرمانان اروپا هم هست با ۴۲ پاس گل.
رکوردهای بیفایده
رونالدو اگر به رکورد هزار گل هم برسد که در فصل آینده خواهد رسید و اگر قهرمان جام جهانی هم شود و اگر در یک بازی دویست تا گل بزند، باز هم او را انکار میکنند. به این رکوردها نگاه کنید:
- با ۱۴۰ گل در لیگ قهرمانان اروپا، رکورددار تاریخ این مسابقات.
- تنها بازیکنی که در پنج دوره پیاپی جام جهانی موفق به گلزنی شده و با گلزنی در این دوره میتواند به رکورد شش تا برسد.
- رکورد بیشترین بازی ملی (۲۲۹) و بیشترین گل ملی در فوتبال مردان (۱۴۳).
- بیشترین گل زده در تاریخ فوتبال با ۹۷۳ گل.
- بیشترین گل در لیگ قهرمانان اروپا (۱۴۰ گل) و رکورد بیشترین گل در یورو (۱۴ گل)، مرحله مقدماتی جام جهانی (۴۰ گل) و جام باشگاههای جهان (۷ گل)، بیشترین گل زده در یک فصل لیگ قهرمانان اروپا (۱۷ گل در فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۴)، بیشترین گل ملی (۱۴۳ گل) و بیشترین حضور در تیم ملی (۲۲۹ گل)، یکی از ٣بازیکن با بیش از ۱۳۰۰ بازی رسمی، ۳۵ جام قهرمانی بزرگسالان، پنج توپ طلا، تنها بازیکنی که در سه لیگ مختلف اروپایی و لیگ عربستان بالای ۱۰۰ گل برای یک تیم زده و... صدها رکورد دیگر...
ولی هیچ کدام از اینها برای کسی که با پیژامه و عرقگیر پشت گوشی یا لپتاپ نشسته است و دارد در شبکههای اجتماعی نظر میدهد، کافی نیست.
کریستیانو باید ۲۴ ساعت در شبانهروز ثابت کند که بازیکن خوبی است و خودخواه هم نیست و غیر از تلاش و اراده، یک نیمچه استعدادی هم داشته!
نظر شما